Antywirus dla firm
Zniekształcenia pola przetwornika
Głośnik magnetoelektryczny złożony jest z mechanizmu drgającego składającego się z membrany, cewki ruchomejoraz zawieszeń, przytwierdzonych do metalowego kosza. Membrana jest wzbudzana do drgań przez owalny przewodnik znajdujący się na karkasie, przyczepionym do membrany. Początek i koniec są wyprowadzone do zacisków przetwornika. Cewka mieści się w przerwie powietrznej pierścienia z materiałem magnetycznym stałym. Wzdłuż tej szczeliny sprawdza się rozkład Bl przetwornika. Jeśli poprzez uzwojenie cewki przepływa strumień prądu o natężeniu I, na induktor i nieruchomo z nim połączoną powłokę drgającą oddziaływuje siła F. Siła ta wywołuje ruch cewki w głąb albo na zewnątrz szpary, zależnie od kierunku prądu w przetworniku. Przetworniki magnetoelektryczne są tak budowane, by w czasie bezruchu powłoki drgającej (dla wychylenia zerowego), cewka znajdował się w jak najrozleglejszym polu magnetycznym. Ze 100% pewnością idealnie było by gdyby wraz z wychyleniem wartość indukcji była niezmienna. W teorii wielkość B w czasie ruchu maleje, stąd funkcja rozkładu Bl jest parabolą. W praktyce maksymalna wartość Bl nie musi występować dla położenia x=0 [mm], i poza tym krzywa rozkładu Bl nie musi być paraboliczna. Wskazane jest, żeby nią był, gdyż drgająca cewka porusza powłoką, której ruch do przodu stwarza zagęszczenia, a w tył rozrzedzenia ośrodka przed powłoką, a w związku z tym powstanie fali akustycznej, która będzie tym idealniejsza im bardziej krzywa rozkładu Bl będzie przybliżała się właściwej funkcji parabolicznej.