Antywirus dla firm
Procedura splotu
Schematyczna interpretacja splotu jest bardzo użyteczna w ocenie systemów, jak i w zagadnieniach telekomunikacji. Gwarantuje ona wizualne zilustrowanie wyników dużej części abstrakcyjnych wielkości. Dotyczy to priorytetowo zagadnień telekomunikacyjnych. W układach liniowych splot zaprezentowany schematycznie jest bardzo praktyczny w ocenie, jeżeli x(t) oraz h(t) są przedstawione tylko w formie wykresów. Aby to do końca wytłumaczyć omówmy okoliczność, gdy f1(t) oraz f2(t) są różnymi impulsami: 1-szy – prostokątny, a następny – trójkątny. Podane impulsy zamieszczono na wykresie. Obliczymy splot wykreślnie. Zmienną niezależną w funkcji splotu jest ł. Zależność f2(-ł) wyznacza się odbijając f2(ł) wokół osi rzędnych, przechodzącej poprzez zerowy punkt układu odniesienia. Wyrażenie f2(t-ł) przedstawia funkcję f2(-ł) przesuniętą o t sekund w dodatnim kierunku osi ł. Wynik splatania w chwili równej t1 jest określona poprzez całkę według definicji obliczoną dla t = t1. Jest to oczywiście obszar pod funkcją mnożenia f1(ł) i f2(t1-ł). Wybieramy różnorodne wartości t, przemieszczając adekwatnie zależność f2(-ł) i określamy powierzchnię pod nową funkcją operacji mnożenia. Powierzchnie te ukazują wielkość procedury splotu dla właściwych wielkości t. Pole powierzchni pod funkcją iloczynu w funkcji czasu ukazuje szukaną funkcję splotu.